Όμως, η όσμωση είναι και κάτι άλλο. Διότι όπως διαβάζουμε στην ανακοίνωση του Σωματείου Ειδικών Φρουρών για το περιστατικό με τον Κουλούρη,

Η κοινωνία και ιδιαίτερα σε περιόδους που είναι καταβεβλημένη από την οικονομική πίεση και την απογύμνωση των θεσμών δεν πρέπει να συνθλίβεται με περαιτέρω πράξεις που αναδύουν όσμωση ιδιαίτερης μεταχείρισης, κουκουλώματος υποθέσεων και άνιση αντιμετώπιση των πολιτών απέναντι στο Νόμο .

Η όσμωση λοιπόν, αναδύεται. Όπως κι η οσμή. Και μάλλον είναι το ίδιο πράγμα, αφού χρησιμοποιεί την λέξη με αυτόν τον τρόπο η ελίτ της ΕΑ.

Τα σχόλια δικά σας.

Οι ευθύνες βαραίνουν πρώτα και κύρια την πολιτική ηγεσία, η οποία με τη σειρά της ανήκει στην οικονομική εξουσία. Χρειάζεται αλλαγή όχι απλά του υπουργού, όχι παραίτηση του αρχηγού της Αστυνομίας, όχι απόταξη των αστυνομικών. Αυτά θα αποτελέσουν απλά ημίμετρα. Η μόνη δραστική λύση είναι η αλλαγή των συσχετισμών εξουσίας, η δημιουργία μιας πραγματικά λαϊκής εξουσίας, η οποία με τη σειρά της θα προέρχεται από την λαϊκή οικονομία. Ο έλεγχος των οργάνων ασφαλείας, η σχέση τους με τον λαό, ο ρόλος τους ως όργανα αποτροπής του εγκλήματος ή οργάνων καταστολής της λαϊκής οργής, είναι ζητήματα που θα λυθούν μόνο όταν ο λαός πάρει πραγματικά την εξουσία στα χέρια του. Όχι, δεν το πάμε το θέμα εκεί που μας συμφέρει. Το πράγμα πάει εκεί από μόνο του, αντικειμενικά. Όσο ολόκληρο το σύστημα θα είναι βασισμένο στην εκμετάλλευση, τόσο θα έχουμε φαινόμενα διαφθοράς, αυταρχισμού, κατάχρησης εξουσίας. Όσο οι οικονομικές διαφορές οξύνονται, τόσο θα έχουμε ολοένα και αυξανόμενα φαινόμενα τέτοιων συμπεριφορών. Πάρτε το χαμπάρι επιτέλους, το σύστημα δεν διορθώνεται με φτιασιδώματα. Λαϊκή εξουσία, λαϊκή οικονομία, σοσιαλισμός!

Ο εχθρός δεν είναι η αστυνομία, μικρέ μου αντιεξουσιαστή-αναρχικέ-μπάχαλε αναγνώστη μου. Ο εχθρός είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, πράγμα που δεν έχεις αντιληφθεί εσκεμμένα. Όσο ο στόχος σου είναι ο μπάτσος, τόσο δεν θα αποτελείς κίνδυνο, τόσο θα συνεχίζεις να αποτελείς τροχοπέδη για την δημιουργία του λαϊκού κινήματος. Πετάς πέτρες στους μπάτσους, ανάβεις φωτιές, ως άλλος Χόμο Ερέκτους. Όταν θα αντιληφθείς τί γίνεται, εμείς θα έχουμε πάρει ήδη τα όπλα για να κατακτήσουμε την εξουσία, την οποία πάλι εσύ θα κατηγορείς ως “αντιλαϊκή” γιατί θα συνεχίσει να έχει αστυνομία, στα διαφορετικά πλαίσια του σοσιαλισμού όμως. Θα συνεχίσεις με άλλα λόγια να είσαι πειθήνιο όργανο του συστήματος.

Φυσικά και χρειάζεται και η ανυπακοή, και η απειθαρχία, η αντίσταση. Αντιδράσεις όμως όπου πυρπολούνται τα Εξάρχεια και παίζεται το γνωστό παιχνιδάκι κρυφτούλι-κυνηγητό-μπομπίτσες-πετροπόλεμος με τους ασφαλίτες-ασφαλίτες από τη μία και τους ασφαλίτες-αναρχικούς από την άλλη, είναι πορδές. Με τις πορδές δεν βάφονται αυγά.

Ένας ακόμα νεκρός, δολοφονημένος από σφαίρα ασυνείδητου, κομπλεξαρισμένου, άνανδρου αστυνομικού. Όπως χιλιάδες άλλοι. Όπως καθημερινά σκοτώνονται ή σακατεύονται εργαζόμενοι σε εργατικά ατυχήματα. Όπως καθημερινά σκοτώνονται άνθρωποι από βομβαρδισμούς αμάχων, από ναρκωτικά, από πείνα, από το κρύο, από αρρώστιες. Όλα συμπτώματα της ίδιας ασθένειας. Όλα παράγωγα του παγκόσμιου εκμεταλλευτικού συστήματος. Η ρίζα του προβλήματος λέγεται Ιμπεριαλισμός, καπιταλισμός σε όλη του την δόξα. Αυτός είναι ο εχθρός, αυτός πρέπει να ανατραπεί, εκεί πρέπει να εστιάσουμε.