Διαβάζουμε λοιπόν, στα αστικά, υπεραστικά και περιαστικά μέσα μαζικής χειραγώγησης συνειδήσεων, ότι λόγω κρίσης υπάρχουν επιπτώσεις στην υγεία “των πολιτών”. Ένα παράδειγμα κειμένου θα δανειστώ από το -απαράδεκτο και στη μορφή αλλά και στο περιεχόμενο- in.gr.
Η κρίση χρέους που πλήττει την Ελλάδα έχει σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία του πληθυσμού της χώρας, καθώς έχει αυξηθεί ο αριθμός των αυτοκτονιών, ενώ όλο και περισσότεροι στρέφονται στα ναρκωτικά και στην πορνεία και ραγδαία αύξηση παρατηρείται στα κρούσματα μόλυνσης με τον ιό HIV. Αυτό προκύπτει από την έρευνα με τίτλο «Οι επιπτώσεις της κρίσης στην υγεία: οιωνοί μίας ελληνικής τραγωδίας» που υπογράφουν Βρετανοί ερευνητές και η οποία δημοσιεύτηκε στην ιατρική επιθεώρηση Lancet.
Οι συντάκτες της μελέτης βασίστηκαν σε στοιχεία από την ελληνική κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες πηγές και καταγράφουν μία ανησυχητική επιδείνωση των στοιχείων για την υγεία.
Σύμφωνα με τη μελέτη, την οποία υπογράφει και ο ελληνικής καταγωγής Αλέξανδρος Κεντικελένης του τμήματος κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, τα σκληρά οικονομικά μέτρα και το αυξανόμενο ποσοστό ανεργίας ωθούν περισσότερους πολίτες στην κατάθλιψη και στην εξάρτηση από ουσίες, ενώ οι περικοπές στις ιατροφαρμακευτικές δαπάνες του δημοσίου υποδηλώνουν ότι λιγότεροι άνθρωποι θα μπορούν να επισκεφθούν τον γιατρό τους ή να ζητήσουν άλλη ιατρική βοήθεια.
«Η εικόνα της υγείας στην Ελλάδα είναι ανησυχητική» λέει ο Ντέιβιντ Στάκλερ, κοινωνιολόγος στο πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ της Βρετανίας. «Διαπιστώνουμε ανησυχητικές τάσεις -διπλασιασμό των αυτοκτονιών, αύξηση των ανθρωποκτονιών, αύξηση κατά 50% των κρουσμάτων μόλυνσης με HIV και οι πολίτες αναφέρουν ότι η υγεία τους επιδεινώνεται, αλλά δεν επισκέπτονται γιατρό παρότι νιώθουν ότι θα έπρεπε» εξηγεί ο ίδιος.
Η ομάδα του Στάκλερ διαπίστωσε ότι οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν κατά 17%, από το 2007 ώς το 2009 και, όπως υποστηρίζει, τα επίσημα στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί στο ελληνικό Κοινοβούλιο προβλέπουν ακόμη μεγαλύτερη αύξηση, από 25% ώς 40%.
Ο Μάρτιν Μακί της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Στάκλερ για την έρευνα που δημοσιεύτηκε στην Lancet, συμβουλεύει τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που αντιμετωπίζουν κρίση χρέους να λάβουν υπόψη τους το πόρισμά της.
«Η περίπτωση της Ελλάδας είναι μία προειδοποίηση του τι μπορεί να συμβεί αν πραγματοποιηθούν σημαντικές περικοπές στον τομέα της υγείας εξαιτίας της ύφεσης» είπε σε τηλεφωνική του συνέντευξη στο Reuters.
Η μελέτη αναφέρεται σε ζητήματα που «γνωρίζουμε ότι έχουν άμεση σχέση με την κρίση» δηλώνει από την πλευρά του ο κ. Κεντικελένης.
Οι επιστήμονες διαπιστώνουν επίσης μία σημαντική αύξηση στα κρούσματα μόλυνσης με HIV στην Ελλάδα κατά τα τέλη του 2010 και δηλώνουν ότι από τα δεδομένα προκύπτει πως τα κρούσματα του ιού που προκαλεί το AIDS θα αυξηθούν κατά 52% αυτή τη χρονιά σε σχέση με την προηγούμενη.
Τα ποσοστά χρηστών ηρωίνης αυξήθηκαν κατά 20% το 2009 και ταυτόχρονα οι μειώσεις στον προϋπολογισμό το 2009 και το 2010 οδήγησαν στην περικοπή κατά ένα τρίτο των κρατικών προγραμμάτων βοήθειας των τοξικομανών και παροχής υπηρεσιών πρόληψης κατά του HIV.
Όπως λέει ο Στάκλερ, υπάρχουν πληροφορίες ότι ορισμένοι τοξικομανείς μολύνονται σκοπίμως με τον HIV, για να εξασφαλίσουν το μηνιαίο επίδομα των 700 ευρώ και συντομότερη ένταξη στα προγράμματα υποκατάστασης για τους χρήστες.
Εξαιτίας της κρίσης, οι σχέσεις της Ελλάδας με τις φαρμακευτικές εταιρίες είναι πολύ τεταμένες, επιβάλλοντας ορισμένες από τις αυστηρότερες μειώσεις στις τιμές των φαρμάκων σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χώρα στην Ευρώπη και με απλήρωτους λογαριασμούς να επιβαρύνουν περαιτέρω τις φαρμακευτικές εταιρίες.
Γνωστή εταιρία διέκοψε την προμήθεια φαρμάκων για τον καρκίνο σε ορισμένα κρατικά νοσοκομεία της Ελλάδας καθώς δεν τα έχουν πληρώσει και οι ασθενείς κλήθηκαν να προμηθευτούν τα φάρμακα από φαρμακεία που είναι πιο αξιόπιστοι πελάτες των φαρμακευτικών.
Τέλος, αρκετές φαρμακευτικές εταιρίες έχουν αναγκαστεί να δεχτούν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου αντί χρημάτων σε μετρητά για την αποπληρωμή ορισμένων υπέρογκων χρεών.
Κρίση χρέους. Καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης είναι, αλλά τί να περιμένω. Τέλος πάντων. Πάμε στο ζουμί.
Δηλαδή ήρθε η “μελέτη” να μας πει αυτό που όλος ο κόσμος το βιώνει στο πετσί του. Ήρθε ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Γέφυρας του Καμ (Cambridge, αμόρφωτοι), ο οποίος είναι και ελληνικής καταγωγής, λες και έχει καμιά σημασία ας πούμε, να μας πει ότι περισσότεροι άνθρωποι θα πέσουν στα ναρκωτικά, στην κατάθλιψη και ότι λιγότεροι θα μπορούν να πάνε στο γιατρό και να πάρουν φάρμακα. Φωστήρας και μπράβο του, αφού μπόρεσε να τα καταλάβει αυτά από τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Όταν λέω εγώ ότι θα πεθάνει κόσμος, σφυράνε κλέφτικα. Μωρέ θα μαζεύουνε τα πτώματα από την Αριστοτέλους και τη Ναβαρίνου. Το ωραίο είναι ότι θα βγαίνουν με μπλαζέ ύφος ή περισπούδαστο ή και περίλυπο καμιά φορά και θα παρουσιάζουν τον αποτροπιασμό, την απέχθεια και την βαθιά συμπόνοια για τα θύματα αυτής της κοινωνίας που δεν φροντίζει τους πολίτες της και εμφανίζει “εικόνες από άλλες εποχές”. Και μετά να πάμε για ψαράκι στην Αρετσού για να πάνε τα φαρμάκια κάτω.
Το πρόβλημα ξέρεις ποιο είναι; Ότι δεν πρόκειται για “ανωμαλία” του κοινωνικού συστήματος, για “επακόλουθο της κρίσης”. Και πριν την κρίση πέθαινε κόσμος από την πείνα. Και σε περιόδους ανάπτυξης του κεφαλαίου (μα γιατί να χρησιμοποιούμε τέτοιες λέξεις, δεν το καταλαβαίνω) πάλι πέθαιναν από τα ναρκωτικά. Κατάθλιψη, ουου, ας ρωτήσουμε τους ψυχολόγους-ψυχίατρους να μας πουν. Είναι άλυτα προβλήματα, που πάντα θα υπάρχουν όσο υπάρχει το σύστημα της εκμετάλλευσης που λέγεται καπιταλισμός. Είναι το πραγματικό του πρόσωπο, η σήψη, η αδικία, η εξαθλίωση. Εδώ και είκοσι χρόνια μάλιστα, που δεν υπάρχει το αντίπαλο δέος της Σοβιετικής Ένωσης και ο καπιταλισμός, το οικονομικό σύστημα που ζούμε, δείχνει ολοένα και περισσότερο τα δόντια του, αυτά τα “φαινόμενα” πληθαίνουν ολοένα.
Η “κοινή γνώμη” θα εκφράσει “την δυσαρέσκειά της, την απέχθεια για την κατάπτωση των αξιών, την συμπόνοια της για τους λιγότερο τυχερούς συμπολίτες μας” και άλλα δακρύβρεχτα. Και μετά, ζωή σε λόγου μας. Αυτό το “κοινή” μάλλον κάτι σημαίνει.
Μα όμως, όλοι αυτοί οι θάνατοι που συμβαίνουν και θα συμβούν, είναι απλά φαινόμενα; Μήπως είναι δολοφονίες και μάλιστα προμελετημένες; Πώς να δικαιολογήσεις το δίλημμα “φαγητό-φάρμακα” που καταδικάζει τον άρρωστο; Πώς να βρεις αναπόφευκτη την κατάθλιψη του αυτόχειρα; Εγκλήματα είναι, με δόλο και σχέδιο, χωρίς κανένα ελαφρυντικό και απαιτούν την εσχάτη των ποινών. Ο αυτουργός είναι το ίδιο το σύστημα που τα γεννάει και πρέπει να καταδικαστεί στην συνείδηση αλλά κυρίως στην πράξη. Να θανατωθεί μια για πάντα. Ο καπιταλισμός για να ζει πρέπει να πεθάνουμε εμείς. Ας τον βάλουμε λοιπόν στον τάφο όσο πιο γρήγορα γίνεται και ας ρίξουμε και την ταφόπλακα.
