preload
Dec 26

Σαν σήμερα, πριν από 18 χρόνια, διαλύθηκε η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. Την προηγούμενη μέρα, ο γαμημένος Γκορμπατσόφ είχε παραιτηθεί, ολοκληρώνοντας το σχέδιο κατά των λαών της Σοβιετικής Ένωσης αλλά και ολόκληρου του κόσμου.

Γαμημένε Γκορμπατσόφ, δεν τελειώσαμε. Μπορεί η Ρωσική Ομοσπονδία να ενηλικιώθηκε, αλλά κι εμείς αποκτούμε εμπειρία μέρα τη μέρα. Οι οπορτουνιστές σκύβουν κάθε μέρα το κεφάλι όλο και περισσότερο, εμείς κρατάμε ψηλά τις γροθιές.

Οι ενήλικοι δικάζονται σε κανονικά δικαστήρια. Την απόφαση την έχουν βγάλει ήδη οι λαοί. Το μόνο που χρειάζεται είναι να πάρουν την εξουσία για την τιμωρία.

Αυτή τη φορά η τιμωρία θα είναι τελειωτική.

Jul 17

Τον διάβαζα.

…και ξαφνιάστηκα διαβάζοντας αυτό.

http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=5026070

…ένα απλό RIP, λοιπόν…

Dec 06

Δεν θα γράψω οτιδήποτε άλλο, τα κανάλια θα παίξουν το θέμα αρκετές φορές και θα μάθουμε περισσότερα. Θα προσπαθήσω να οργανώσω όμως τις σκέψεις μου πάνω στο θέμα.

Οι ευθύνες βαραίνουν πρώτα και κύρια την πολιτική ηγεσία, η οποία με τη σειρά της ανήκει στην οικονομική εξουσία. Χρειάζεται αλλαγή όχι απλά του υπουργού, όχι παραίτηση του αρχηγού της Αστυνομίας, όχι απόταξη των αστυνομικών. Αυτά θα αποτελέσουν απλά ημίμετρα. Η μόνη δραστική λύση είναι η αλλαγή των συσχετισμών εξουσίας, η δημιουργία μιας πραγματικά λαϊκής εξουσίας, η οποία με τη σειρά της θα προέρχεται από την λαϊκή οικονομία. Ο έλεγχος των οργάνων ασφαλείας, η σχέση τους με τον λαό, ο ρόλος τους ως όργανα αποτροπής του εγκλήματος ή οργάνων καταστολής της λαϊκής οργής, είναι ζητήματα που θα λυθούν μόνο όταν ο λαός πάρει πραγματικά την εξουσία στα χέρια του. Όχι, δεν το πάμε το θέμα εκεί που μας συμφέρει. Το πράγμα πάει εκεί από μόνο του, αντικειμενικά. Όσο ολόκληρο το σύστημα θα είναι βασισμένο στην εκμετάλλευση, τόσο θα έχουμε φαινόμενα διαφθοράς, αυταρχισμού, κατάχρησης εξουσίας. Όσο οι οικονομικές διαφορές οξύνονται, τόσο θα έχουμε ολοένα και αυξανόμενα φαινόμενα τέτοιων συμπεριφορών. Πάρτε το χαμπάρι επιτέλους, το σύστημα δεν διορθώνεται με φτιασιδώματα. Λαϊκή εξουσία, λαϊκή οικονομία, σοσιαλισμός!

Ο εχθρός δεν είναι η αστυνομία, μικρέ μου αντιεξουσιαστή-αναρχικέ-μπάχαλε αναγνώστη μου. Ο εχθρός είναι το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, πράγμα που δεν έχεις αντιληφθεί εσκεμμένα. Όσο ο στόχος σου είναι ο μπάτσος, τόσο δεν θα αποτελείς κίνδυνο, τόσο θα συνεχίζεις να αποτελείς τροχοπέδη για την δημιουργία του λαϊκού κινήματος. Πετάς πέτρες στους μπάτσους, ανάβεις φωτιές, ως άλλος Χόμο Ερέκτους. Όταν θα αντιληφθείς τί γίνεται, εμείς θα έχουμε πάρει ήδη τα όπλα για να κατακτήσουμε την εξουσία, την οποία πάλι εσύ θα κατηγορείς ως “αντιλαϊκή” γιατί θα συνεχίσει να έχει αστυνομία, στα διαφορετικά πλαίσια του σοσιαλισμού όμως. Θα συνεχίσεις με άλλα λόγια να είσαι πειθήνιο όργανο του συστήματος.

Φυσικά και χρειάζεται και η ανυπακοή, και η απειθαρχία, η αντίσταση. Αντιδράσεις όμως όπου πυρπολούνται τα Εξάρχεια και παίζεται το γνωστό παιχνιδάκι κρυφτούλι-κυνηγητό-μπομπίτσες-πετροπόλεμος με τους ασφαλίτες-ασφαλίτες από τη μία και τους ασφαλίτες-αναρχικούς από την άλλη, είναι πορδές. Με τις πορδές δεν βάφονται αυγά.

Ένας ακόμα νεκρός, δολοφονημένος από σφαίρα ασυνείδητου, κομπλεξαρισμένου, άνανδρου αστυνομικού. Όπως χιλιάδες άλλοι. Όπως καθημερινά σκοτώνονται ή σακατεύονται εργαζόμενοι σε εργατικά ατυχήματα. Όπως καθημερινά σκοτώνονται άνθρωποι από βομβαρδισμούς αμάχων, από ναρκωτικά, από πείνα, από το κρύο, από αρρώστιες. Όλα συμπτώματα της ίδιας ασθένειας. Όλα παράγωγα του παγκόσμιου εκμεταλλευτικού συστήματος. Η ρίζα του προβλήματος λέγεται Ιμπεριαλισμός, καπιταλισμός σε όλη του την δόξα. Αυτός είναι ο εχθρός, αυτός πρέπει να ανατραπεί, εκεί πρέπει να εστιάσουμε.

Tagged with:
Oct 30

κυρίως στους απλούς καθημερινούς bloggers:

Να πάτε να γαμηθείτε. Εύχομαι μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου να νιώσετε στο πετσί σας και όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και όσο το δυνατόν περισσότερο τί θα πει να είσαι άνεργος, ανασφάλιστος, απολυμένος, φτωχός, χωρίς δικαιώματα. Μόνο έτσι θα καταλάβετε.

Tagged with:
Oct 04

Ας κάνω και λίγο τον δημοσιογράφο, αν και δεν ξέρω κατά πόσο ακούστηκε στα τοπικά ΜΜΕ. Άραγε πόσο δύσκολο είναι να έχεις συνείδηση σε ποιους μιλάς και για ποια περίσταση; Όπως φαίνεται είναι δύσκολο:

Τετάρτη βράδυ, το ΚΑΠΗ είχε γιορτή στην Λέσχη Εθνοφυλακής Μυτιλήνης. Η Στρατιωτική Μουσική ήταν εκεί για να παίξει για τα παππούδια. Ξεκινάμε λοιπόν, παίζουμε δυο-τρία κομμάτια και μετά σηκώνονται να μιλήσουν οι παράγοντες. Ξεκινάει να μιλάει κι ο δήμαρχος, Νάσος Γιακαλής, και αφού λέει τί καλά που θα τα κάνουν όλα στο ΚΑΠΗ κτλ. αρχίζει να τον συνεπαίρνει ο λόγος του και τελειώνει με τη φράση (στο περίπου) “…πάμε μπροστά, θα προχωρήσουμε μπροστά, όλοι μαζί για ένα μεγάλο, για ένα δυνατό ΠΑΣ… εε, ΚΑΠΗ!”

Πεθάναμε στα γέλια.

Sep 09

Η “καταστροφή του τζογαδόρου” αποτελεί ένα εκλαϊκευμένο κομμάτι της θεωρίας του χάους, για να περιγράψει το γεγονός ότι σε περιπτώσεις που υπάρχουν ενδεχόμενα βάσει πιθανοτήτων, αυτά τα ενδεχόμενα δεν έρχονται ομοιόμορφα, αλλά ομαδοποιούνται. Κλασικό παράδειγμα το “κόκκινο-μαύρο” της ρουλέτας. Η πιθανότητα μαύρου ή κόκκινου είναι μία στις δύο (ΟΚ, υπάρχει και το μηδέν, άνευ χρώματος, αλλά δεν μετράει διότι σε αυτήν την περίπτωση το ποντάρισμα ξαναμπαίνει αυτούσιο, άρα ο παίκτης δεν χάνει). Παρά το γεγονός ότι είναι μία στις δύο όμως, δεν έρχεται ομοιόμορφα μαύρο, κόκκινο, μαύρο, κόκκινο, μαύρο, κόκκινο, κ.ο.κ., αλλά μπορεί να έρθουν τρία μαζεμένα μαύρα, είκοσι κόκκινα, ένα μαύρο, ένα κόκκινο. Τα δύο ενδεχόμενα “ομαδοποιούνται”, και μάλιστα χωρίς να μπορεί να προβλεφθεί αυτό, είναι δηλαδή χαοτική η ομαδοποίησή τους. Επειδή ο τζογαδόρος έχει πεπερασμένο χρήμα και χρόνο, χάνει. Το χάος είναι η αιτία καταστροφής του τζογαδόρου.

Πού κολλάει αυτό θα μου πείτε. Ε, η καταστροφή του Σιαμέτη έχει γίνει στο σπίτι μου στη Θεσσαλονίκη. Έχω έρθει για την εξεταστική. Φοιτητική άδεια από τον ΕΣ, ζωάρα, και φυσικά δεν θα μπορούσα να μην ασχοληθώ με τον σέρβερ μου, την μαλακία. Δεν είναι μαλακία server, δηλαδή είναι και μαλακία server, ένα βρωμόπισο των 200 Ευρώ είναι, ό,τι πιο φτηνό κυκλοφορούσε τότε, αλλά το μαλακία αναφέρεται στο όνομά του. malakia. Σε αντίθεση με τους Mac μου και τους δίσκους μου, που τους δίνω ονόματα συνθετών και έργων όπερας, αυτό είναι απλά η Μαλακία. Κάποια στιγμή υπήρχε και μια Σκατούλα, αλλά αυτή πέθανε γρήγορα.

Ναι, φλυαρώ, έχω καιρό να γράψω και παρασύρομαι. Λοιπόν, είχε αρχίσει να πεθαίνει ο κύριος δίσκος της μαλακίας, ένας WD 80GB, 5 χρόνων. Ντάξει με αυτό, τί να κάνουμε, δίσκοι είναι και πεθαίνουν. Δοκίμασα να πάρω backup (thanks ktolis), γνωστή διαδικασία με την κατάψυξη, αν δεν την γνωρίζετε ζητήστε στο σχόλιό σας να αναφερθώ σε αυτήν διεξοδικότερα. Το backup απέτυχε, δεν πειράζει, απλά στήνουμε το μηχάνημα από την αρχή. Το γαμώτο πάντα σε τέτοια περίπτωση είναι ο χρόνος που θα σπαταληθεί για να στηθεί το μηχάνημα. Είναι ο λόγος που χτυπιέμαι κάθε φορά που ακούω ότι το Linux είναι τζάμπα. Τζάμπα είναι, αλλά ξοδεύεις εκατοντάδες εργατοώρες για να στηθεί.

Παρελκόμενα του θανάτου της μαλακίας, το γεγονός ότι δεν έχει ιντερνετ το σπίτι μου. Διότι η μαλακία έπαιζε τον ρόλο του router, μέσω iptables. Παρελκόμενο επίσης, ότι δεν μπορούμε να ακούσουμε μουσική, γύρω στα 80GB mp3, m4a, όλα με full ID3 tags, κτλ, διότι εκτός από τον mt-daapd που είναι ήταν στημένος και στριμάρει μουσικούλα κατά βούληση, ολόκληρο το παρτίσιο (partition, παρτίσιον, παρτίσι-ο) με τα εν λόγω αρχεία μουσικής μοιραζόταν σε κάθε χρήστη του σταθερού υπολογιστή μου (φυσικά με iTunes) για να έχουν όλοι κοινή πρόσβαση στη μουσική βιβλιοθήκη, και να μην θέλουμε εκατοντάδες δίσκους λόγω διπλών κομματιών κτλ.. Ένας e-mail server που υπήρχε δεν με πείραξε, ήταν περισσότερο για εγκυκλοπαιδικούς λόγους στημένος. FTP, AppleTalk κτλ. στήνονται εύκολα. Torrent server κτλ θα στηθούν ξανά, απλά δεν είναι essential.

Εκτός από τη μαλακία, πέθανε και το aDSL modem-router. Ένα Siemens CL-110, μάλλον δεν άντεξε τις ζέστες και απεδήμησε εις την λαοκρατία των ηλεκτρονικών. Αυτό λύνεται σχετικά εύκολα, ευτυχώς η zolouiza είχε ένα D-Link (απαίσια μάρκα, αλλά στην ανάγκη…), οπότε γίνεται η δουλιά μας.

Εκτός όμως από τη μαλακία και το modem, πέθανε και το καλώδιο που οδηγεί από το σπλίτερ στο rack. Μην φανταστείτε τίποτα εξωπραγματικά rack, με ενσωματωμένα αιρκοντίσια (air-condition, αιρ-κοντίσον, το αιρ-κοντίσι-ο, τα αιρ-κοντίσι-α) και συναφή, μια ραφιέρα από το ΙΚΕΑ είναι, ακατέργαστο ξύλο. Άλλαξα τα RJ-11, δεν παίζει. Κάπου τσάκισε και πληγώθηκε ανεπανόρθωτα μάλλον και θέλει αλλαγή ολόκληρο. Αυτό είναι μεγάλη πίκρα, ποιος κάθεται να ξεκαρφώσει τις ρόκες και να περάσει καινούργιο τώρα!

Εκτός όμως από τη μαλακία, το modem και το καλώδιο, για κάποιο λόγο το εξωτερικό audio interface (η “εξωτερική κάρτα ήχου” είναι αδόκιμος όρος), μια M-Audio FW-410, δεν θέλει με τίποτα να αναγνωριστεί από τον σταθερό υπολογιστή του σπιτιού. Δουλεύει κανονικά στο φορητό μου, MacBook Pro με Leopard 10.5.4, αλλά στον Power Macintosh Digital Audio G4/667 δεν περνάει το στάδιο του bootloader, κατά συνέπεια μένει άχρηστη. Γαμήδια. Το KORG N-1 που χρησιμοποιείται ως πιάνο δεν μπορεί να ακουστεί, διότι μεταξύ αυτού και του ενισχυτή μεσολαβεί η M-Auido, η οποία παραμένει σε κώμα (και ουχί σε κόμμα, καθώς οι κάρτες τα εξωτερικά audio interfaces δεν έχουν ταξικό κριτήριο).

Το μόνο που χρειάζομαι τώρα είναι χρόνος, πολύς χρόνος. Για να φτιαχτούν όλα αυτά θέλει αρκετή δουλιά. Ωραία άδεια…

Jul 12

Θάνος Μικρούτσικος/Μάνος Ελευθερίου/Χρήστος Θηβαίος

Δεν είμαι άλλος

Πίσω απ’ το φως της μουσικής που ταξιδεύεις
είσαι ολόκληρη αργεντίνικο ταγκό
Και μήτε στ’ όνειρό σου πια δε με γυρεύεις
όπως παλιά μ’ ένα σκοπό χερουβικό

Μες τα νεκρά τα καφενεία ρίχνει χιόνι
κι εγώ πενθώ την ερημιά ενός φιλιού
που σαν το ρούχο η αγάπη μας παλιώνει
κι είναι σαν ήχος χαλασμένου πιστολιού

Και για τον κόσμο που μισείς δεν είμαι άλλος
Και για τον κόσμο που αγαπάς δεν είμαι αυτός
άλλοι νομίζανε πως ήμουνα μεγάλος
κι από σπουργίτι θα γινόμουνα αετός

Jun 28

Τυφεκιοφόρος Μουσικός. Καθώς είμαι άοπλος (την σωματική μας ικανότητα δεν την επιλέγουμε δυστυχώς!) μένει το Μουσικός. Τουλάχιστον αυτή η ειδικότητα μου ταιριάζει.
Μετάθεση στο 296 Μηχανοκίνητο Τάγμα Εθνοφυλακής. Άστα να πάνε. Πολύ προβλεπόμενη και μάχιμη μονάδα. Εκτός αυτού, είμαι άχρηστος ως Μουσικός εκεί. Λόγω ειδικότητας όμως θα φύγω με απόσπαση στη Μουσική, οπότε εκεί θα αξιοποιηθώ πλήρως.
Το θετικό της υπόθεσης της μετάθεσης είναι ότι είμαι στη Μυτιλήνη, όπου μένουν οι γονείς μου. Έξοδος σημαίνει και διανυκτέρευση. Μερικές φορές λέω ότι είμαι πραγματικά πολύ κωλόφαρδος.

May 31

Γύρω στα 200 μέιλ, 800 RSS Feeds, καμιά 100αριά notifications στο facebook. Ορκωμοσία το προηγούμενο Σάββατο (εγώ και πέντε άλλοι δώσαμε πολιτικό όρκο), αδειούχος με τιμητική (όπως και το μισό στρατόπεδο) για ΣΚ σήμερα.

Ιστορίες γεμίζουν βιβλία ολόκληρα. Πρώτα συμπεράσματα:
α) Η πειθαρχία λείπει από πολύ κόσμο. Εντάξει ρε φίλε, δεν μπορείς να κάτσεις ακίνητος 30 δευτερόλεπτα;
β) Η απειθαρχία (π.χ. σε καψόνι) λείπει επίσης από πολύ κόσμο. Ακόμα κι όταν συνειδητοποιούν ότι κάτι δεν πάει καλά, δεν μπορούν να το εκδηλώσουν εμπράκτως. Κι όταν κάποιος το κάνει (και διαπιστώνουν ότι πράττει σωστά και δεν έχει συνέπειες), πάλι δυσκολεύονται να ακολουθήσουν.
γ) Προσφέρεται για κοινωνιολογική μελέτη. Από κατακάθια μέχρι επιστήμονες. Από λουφαδόρους συστηματικούς μέχρι φιλότιμους που προσφέρονται να κάνουν γερμανικό νούμερο.
δ) Ο μισθός των 8.62 Ευρώ είναι κοροϊδία.
ε) Όσο πιο χαμηλά στην ιεραρχία, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να είναι κάποιος παλιοχαρακτήρας. Αποκορύφωμα όλων η ατάκα “εδώ μέσα έχουμε όλοι το ίδιο μυαλό”! Τί λες ρε, την παλεύεις; Εξαιρέσεις φυσικά υπάρχουν.

ΣΤΡ(ΠΖ) Σιαμέτης Γεώργιος

May 11

Αύριο φεύγω συναγωνιστή και αναγνώστη μου! Αθήνα, μία μέρα κραιπάλες, ποτά, γυναίκες και καλοπέραση και μετά βουρ για Μεσολόγγι, όπου τα πράγματα δεν είναι και τα καλύτερα, αν κρίνω από τον πρόσφατο “τάκο” του Οδηγητή!

Άντε, wish me luck και καλό κουράγιο! Τα ξαναλέμε σε μερικές βδομάδες.

(Θυμίζω ότι τα σχόλια είναι moderated. Αν δεν δείτε το σχόλιό σας άμεσα μην ξαναποστάρετε, θα βγει στον αέρα με την επιστροφή μου)