Beta Testing the world!

Μετά από δύσκολη περίοδο εσωτερικής αναζήτησης, επίμονης-και επίπονης ορισμένες φορές- σκέψης, μετά από εξέταση του ρόλου του ιστορικού υποκειμένου, των αντικειμενικών συνθηκών, μετά από μελέτη διαφόρων προοπτικών, διαπίστωσα και αναφέρω επιγραμματικά ότι:

α) Ο καπιταλισμός δεν θα πεθάνει ποτέ. Η ικανότητά του να ελίσσεται, να μεταλλάσσεται, να γεννάει συνθήκες μέσα από τις οποίες μπορεί να ξεπεράσει τις βραχυχρόνιες κρίσεις του είναι τέτοια που μπορεί αυτή ακολουθία να συνεχίζεται για πάντα, ακόμα και σε αυτό το στάδιο.
β) Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι το ανώτατο και τελικό στάδιο του καπιταλισμού. Η τεχνολογική πρόοδος του αιώνα που πέρασε απέδειξε ότι θα υπάρχει πάντα πρόσφορο έδαφος για νέες αγορές, για καλύτερους τρόπους αφαίμαξης υπεραξίας. Η άνοδος της Κίνας φέρνει στο προσκήνιο αλλαγές σε οικονομικό επίπεδο που θα έρθουν σε επίπεδο πολιτικό και ίσως και στρατιωτικό. Οι συνεχείς πόλεμοι δείχνουν ότι δεν θα υπάρξει ποτέ οριστική λύση των εδαφικών διαφορών μεταξύ των δυνάμεων.
γ) Ο σοσιαλισμός που γνωρίσαμε, αν και ελπιδοφόρος, δεν κατάφερε να νικήσει. Η εμπειρία που αποκόμισε η αστική τάξη παντού στον κόσμο από αυτό το πισωγύρισμα είναι αμέτρητες φορές πιο μεγάλη από οποιαδήποτε εμπειρία έχει να επιδείξει το διεθνές εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα. Έχει πλέον όλα τα εφόδια να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε άμυνα μπορεί να βρει, και να αντικρούσει ακόμα και αντεπίθεση.
δ) Μετά από συνδυασμό όλων των παραπάνω, σοσιαλισμός δεν θα ξαναϋπάρξει. Τα θεωρητικά προπύργια του σοσιαλισμού θα πέσουν ή θα αφεθούν στην μοίρα τους, αφού δεν μπορούν να έχουν οποιαδήποτε συμβολή στην ανάδειξη μιας νέας ελπίδας για τους λαούς του κόσμου.

Κατά συνέπεια:
Εφόσον δεν θα μπορέσουμε να ζήσουμε ποτέ σε μια ζωή όπως την θέλουμε, η μόνη διέξοδος είναι να περάσουμε όπως μπορούμε καλύτερα σε αυτή τη ζωή που έχουμε, με οποιοδήποτε τρόπο. Δυστυχώς, αυτή είναι η μόνη πρόταση που μπορούμε να προβάλλουμε.
Το blog αυτό κλείνει. Ίσως και να διαγραφεί, για να μην αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα αγώνα σε όσους ανθρώπους παλεύουν ακόμα για την δημιουργία ενός άλλου κόσμου, πιο ανθρώπινου. Η ελπίδα δεν πρέπει να πεθάνει, αυτό είναι σίγουρο, εντούτοις η προσπάθεια για την υλοποίηση αυτού του στόχου θα είναι μάταιη.

Ευχαριστώ όσους με διάβασαν, ειδικά εσένα, αφιερωμένε αναγνώστη μου. Το blog δεν κατάφερε να αποκτήσει πάνω από 100 επισκέψεις την ημέρα, ούτε σταθερό κοινό, οπότε αυτό το κομμάτι της διαδικτυακής μου παρουσίας δεν θα έχει την οποιαδήποτε επίδραση.

Σας χαιρετώ,

Γιώργος “macgiorgosgr” Σιαμέτης

Έγινε ένας διαγωνισμός για χάκερ, που λες, αναγνώστη μου. Εκεί μαζεύτηκαν διάφοροι σκοτεινοί τύποι, έβαλαν και τρία φορητά στην μέση και προσπαθούσαν όλοι μαζί να δείξουν ποιος την έχει μεγαλύτερη την ικανότητα του χακέματος. Τα υποψήφια θύματα ήταν ένα Windows Vista, ένα MacOS X Leopard και ένα Ubuntu Linux μηχάνημα. Λέω μόνο τα λειτουργικά, γιατί το λειτουργικό παίζει ρόλο, το hardware είναι ασύνηθες να δώσει exploits.
Ο διαγωνισμός είχε τρεις φάσεις. Στην πρώτη οι επιθέσεις θα επικεντρωνόντουσαν και θα προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν τρύπες του λειτουργικού, των drivers και του network stack (πώς το μεταφράζεις αυτό, αλήθεια;). Εκεί δεν έπεσε κανένα. Την δεύτερη μέρα οι επιθέσεις διευρύνθηκαν σε εφαρμογές για web surfing, mail και γενικά κοινές εφαρμογές του λειτουργικού, ενώ την τρίτη μέρα οι επιθέσεις μπορούσαν να εκμεταλλευτούν και εφαρμογές τρίτων.
Η φάση έγινε την δεύτερη μέρα, όπου έπεσε το πρώτο μηχάνημα. Τα Vista σκέφτεσαι, υποψιασμένε αναγνώστη μου. Ε, πρέπει να αναθεωρήσεις. Το MacBook Air με Leopard και Safari έπεσε, μέσα σε δύο λεπτά. Ο τύπος βρήκε ένα exploit με το οποίο ένα απλό κλικ σε ένα ειδικά διαμορφωμένο link μέσα από τον Safari μπορούσε να δώσει πρόσβαση μέσω telnet στον επιτιθέμενο. Την τρίτη μέρα έπεσε και το Vista, χρησιμοποιώντας ένα κενό ασφάλειας του Adobe Flash. Το μόνο που έμεινε ανέπαφο ήταν το Linux μηχάνημα.

Μα καλά ρε, τα Mac δεν είναι ασφαλή; Τί μας τσαμπουνάτε τόσο καιρό ότι δεν έχουν ιούς, ότι είναι βράχοι σταθερότητας και ασφάλειας.
Χαλάρωσε αναγνώστη μου, χαλάρωσε. Πρώτον, κανένα λειτουργικό σύστημα, καμμία εφαρμογή δεν είναι 100% ασφαλής. Από τη στιγμή που ο κώδικας ξεφεύγει από το “hello world”, είναι βέβαιο ότι θα παρουσιάσει bugs που κάποιος θα μπορέσει να βρει και να εκμεταλλευτεί. Ο μόνος ασφαλής υπολογιστής είναι αυτός που είναι κλεισμένος σε ένα χρηματοκιβώτιο μερικά χιλιόμετρα μέσα στην γη, χωρίς σύνδεση με τον έξω κόσμο και είναι κλειστός.
Στο δια ταύτα τώρα. Το MacOS έσπασε σε 2 λεπτά. Καλά, δύο λεπτά είναι εντελώς κινηματογραφικό. -”Πρέπει να μπούμε στα κεντρικά της NSA για να πάρουμε τα αρχεία”. -”Δύσκολο, αλλά θα προσπαθήσω”. (κλικετικλίκετικλικ κλακ) “Εντάξει, είμαστε μέσα”. Το exploit ο τυπάς το είχε έτοιμο, απλά το έβγαλε εκείνη τη στιγμή στον αέρα. Big deal. Είχε ανακοινώσει άλλωστε και η Secunia δύο κενά ασφάλειας για τον Safari δυο μέρες πριν.
Το γεγονός παρ’όλ’αυτά, παραμένει. Τα Windows είναι τρύπια ωσάν σουρωτήριον. Τα XP έχουν τρύπες από το 2003, τα οποία η Microsoft έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται να διορθώσει. Έτσι ρε παιδί μου, δεν τις κλείνει, τέλος. Πώς θα πουλήσουν τα αντιβάιρους και τα τείχη προστασίας και τα προφυλακτικά και δεν ξέρω γω τί άλλο. Υπάρχουν άλλωστε κάτι δεκάδες χιλιάδες ιοί, σκουλήκια, δούρειοι και malwares για τα Windows. Θυμηθείτε τον Blaster, όπου αρκούσε να συνδεθείς στο Internet, χωρίς να κάνεις τίποτα παραπάνω. Σε δυό λεπτάκια τον είχες κολλήσει και πήγαινες για βρούβες. Ξαφνικά με ένα διαγωνισμό βούιξε το Internet “οι Mac είναι τρύπιοι”, “το Safari είναι τρύπιο”. Macάδες, χαλαρώστε, ηρεμήστε, αράξτε στα κυβικά σας. Ούτε antivirus χρειάζεται ούτε τίποτα. Είμαστε μια χαρά. Όταν θα γίνει κάτι πραγματικά σοβαρό που να καθιστά το MacOS ανασφαλές, θα το γράψει μέχρι κι η Α1.

Φάτε ένα ΜΑΛΑΚΑ!

Ναι ρε, είσαι μαλάκας. Είσαι ένα ξεπουλημένο αρχίδι. Τον γαμάνε και του αρέσει. Είσαι ξεσκισμένος. Απεργώ ρε μπάσταρδε σημαίνει χάνω το μεροκάματο όχι γιατί γουστάρω να βλέπω τα χυμένα μούτρα σου να με βρίζουν, αλλά γιατί τρώω την αδικία στο πετσί μου και δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω για να διεκδικήσω αυτά που μου ανήκουν.

Μπορώ και βλέπω τον τύπο στον καθρέφτη στα μάτια. Θυμήσου το αυτό όταν σε πετάξουν στον δρόμο χωρίς δουλιά, παλιομπινέ. Ή όταν θα σε ρωτήσουν για να ρουφιανέψεις τον συνάδελφο που δεν “παράγει”, ξεκωλιάρη.

Όταν σημάδευε τον Τσε Γκεβάρα γάλλο αντιφασίστα πριν του φυτέψει την σφαίρα, αυτός του είπε “και για σένα πεθαίνω ηλίθιε!”. Εγώ λοιπόν λέω αυτό: “Και για σένα απεργώ ρε γαμημένε!”

Ναι, ξέρω, είναι αδόκιμο, αλλά με άρεσε.

Τα σχόλια στο blog μου απαιτούν την έγκρισή μου κι αυτό ισχύει από την αρχή του, όπως έχω δημοσιεύσει στο δεύτερο ποστ. Αν έχετε κάτι ουσιαστικό να σχολιάσετε, τεκμηριωμένα, που βοηθάει να πάει η κουβέντα παραπέρα ή θέτει ακόμα και την αντίθετη άποψη, επίσης τεκμηριωμένα, το δημοσιεύω. Σχόλια που μόνο σκοπό έχουν την δημιουργία εντυπώσεων, την πρόκληση flame, την οποιαδήποτε εθνικιστική άποψη, δεν δημοσιεύονται γιατί δεν προσφέρουν τίποτα. Αν θέλετε να βγάλετε από μέσα σας τον Πλεύρη, συνειδητά ή ασυνείδητα, δοκιμάστε αλλού.