…ή “πώς η κυρίαρχη ιδεολογία έχει εκφάνσεις παντού”.
Η θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης είναι η κυρίαρχη αντίληψη σήμερα για τη δημιουργία του Σύμπαντος. Υποστηρίζει ότι το υλικό Σύμπαν (υπάρχει και μή υλικό Σύμπαν;) δημιουργήθηκε από μια μοναδικότητα, μια υπέρθερμη και υπέρπυνκη ύλη κατά την πληθωριστική διεύρυνση της οποίας δημιουργήθηκε το σύνολο της ύλης και ενέργειας στο Σύμπαν που γνωρίζουμε.
Πρώτη κριτική, επιφανειακή. Ο θεμελιωτής της θεωρίας της μεγάλης έκρηξης ήταν ο Ζορζ Λαιμέτρ, ένας καθολικός ιερέας. Ένας άνθρωπος που “πιστεύει”, δλδ. δέχεται την ύπαρξη του θεού, χωρίς αποδείξεις, είναι αδύνατον να διεξάγει σωστή επιστημονική έρευνα, να ξεκινήσει από μια θέση και να αποδείξει είτε ότι ισχύει, είτε ότι δεν ισχύει. Η θέση της μεγάλης έκρηξης έρχεται από τον ισχυρισμό ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε.
Δεύτερη κριτική, πιο τεκμηριωμένη και ολοκληρωμένη μπορεί να βρει κανείς συνοπτικά στο Why the Big Bang Theory is wrong. Μέσα σε όλα τα άλλα, αναφέρεται ότι η μετατόπιση προς το ερυθρό δεν αποτελεί έκφανση του φαινομένου Doppler, αλλά του φαινομένου Compton. Το φαινόμενο compton λέει ότι η συνολική ορμή ενός συστήματος φωτονίου-σωματιδίου παραμένει αναλοίωτη. Κατά συνέπεια, αν ένα φωτόνιο συγκρουστεί με κάποιο σωματίδιο, θα αλλάξει η πορεία του, όπως μια ακτίνα φωτός σε ένα καθρέφτη, και η διαφορά των διανυσμάτων θα δώσει την διαφορά στο μήκος κύματος (πριν και μετά τη σύγκρουση). Οπότε, η πτώση στο μήκος κύματος αποτελεί φυσική ιδιότητα του φωτός καθώς ταξιδεύει μέσα στον χώρο (ο οποίος δεν είναι “καθαρά” κενός).
Αναφέρεται επίσης ότι ακόμα και οι πιο τραβηγμένες εκτιμήσεις μιλούν για ηλικία του σύμπαντος όχι μεγαλύτερη των 15 δισεκατομμυρίων ετών. Οι παρατηρήσεις που έχουμε δείχνουν ότι υπάρχουν γαλαξίες στα όρια αυτής της ηλικίας, στα 13 δις χρόνια. Είναι αδύνατον να έχει δημιουργηθεί ένα κβάζαρ μέσα σε 2 δις χρόνια από τη στιγμή που δημιουργήθηκε υποθετικά το σύμπαν. Είναι αδύνατον να υπάρχει το πλήθος των βαρέων μετάλλων που απαντώνται στη γη, αφού αυτά δημιουργούνται κατά την διαδικασία μιας σούπερνόβα, και δεν γίνεται να έχουμε περισσότερες σουπερνόβα από όσες μας επιτρέπει η ηλικία του σύμπαντος. Η ηλικία του σύμπαντος δεν δικαιολογεί τόσο μεγάλη ποσότητα. Η ταχύτητα περιστροφής του γαλαξία προϋποθέτει ότι έχει περιστραφεί 45 με 60 φορές από τη μεγάλη έκρηξη, οπότε δεν είναι δυνατόν να έχει πάρει το σχήμα που έχει τώρα, πόσο μάλλον για γαλαξίες που παρατηρούμε κοντά στη στιγμή της μεγάλης έκρηξης.
Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο είναι οι γαλαξίες που έρχονται κοντά ο ένας στον άλλον, όπως ο γαλαξίας της Ανδρομέδας που πλησιάζει τον δικό μας. Πώς μπορεί δυο γαλαξίες να πλησιάζουν, ενώ θα έπρεπε να απομακρύνονται σύμφωνα με την ορμή που είχε η ύλη μετά την μεγάλη έκρηξη;
Απλά πραγματάκια είναι. Δεν είναι πυρηνική φυσική. Η συνεχής και αέναη αλληλουχία αιτίας-αιτιατού υπαγορεύει ότι το Σύμπαν πρέπει να είναι άπειρο, σε χρόνο και σε χώρο. Δεν δημιουργήθηκε το Σύμπαν. Υπήρχε από πάντα, θα υπάρχει για πάντα. Όμως αν αποδεχτούμε ότι το Σύμπαν δεν δημιουργήθηκε, τότε σταματάει να υπάρχει η ανάγκη για κάποιον δημιουργό, δέχεται ένα ακόμα πλήγμα η βάση κάθε ιδεαλιστικής ιδεολογίας, η αποδοχή της ύπαρξης του θεού.
Με ενδιαφέρει πάρα πολύ το ζήτημα! όντως υπάρχει μια μεγάλη ιδεολογική σύγκρουση στο ζήτημα της κοσμολογίας. Εριξα μια ματιά στις πηγές που δίνεις..πραγματικά έψαχνα καιρό στοιχεία που δείχνουν προς κατεύθυνση αντίθετη στο Big Bang. Αλλά και από μια αναζήτηση που έκανα στον Ριζοσπάση, οι απόψεις είναι ακόμα πιο αντικρουόμενες. δες αυτό το δημοσίευμα του Ριζοσπάστη που λέει ότι “η Μεγάλη έκρηξη επιβεβαιώνει τον διαλεκτικό υλισμό”!!! εδώ
Φυσικά και υπάρχει ιδεολογική σύγκρουση. Άλλωστε έγραψα στην αρχή “έκφανση της κυρίαρχης ιδεολογίας”.
Δεν είμαι αστροφυσικός, ούτε καν φυσικός. Διαβάζω για την κοσμολογία από καθαρό ενδιαφέρον.
Πάρε για παράδειγμα αυτό το άρθρο: A Dialectical-Materialist View of the Big Bang. Για να υπερσκελίσει το εμπόδιο της παρατήρησης αστρικών σωμάτων που υπερβαίνουν την θεωρητική ηλικία του σύμπαντος, εισάγει στην συζήτηση την έννοια του σχετικού χρόνου, χωρίς να υπάρχει λόγος. Η παρατήρηση μακρινών σωμάτων γίνεται μέσω των φωτονίων που εκπέμπονται από αυτά (φως). Η εκτίμηση της ηλικίας του σύμπαντος στηρίζεται στην μέτρηση της μέσης θερμοκρασίας του σύμπαντος. Εκτός από το γεγονός ότι η μετατόπιση προς το ερυθρό γίνεται λόγω του φαινομένου Compton και όχι λόγω Doppler, ο συγγραφέας δείχνει να ξεχνάει ότι οι παρατηρήσεις δείχνουν ότι τα φωτόνια (φορείς ενέργειας, άρα και θερμικής ακτινοβολίας) δεν επηρεάζονται από τον χρόνο, εφόσον δεν έχουν αδρανειακή μάζα. Άρα, η στρέβλωση του χρόνου δεν μπορεί να εφαρμοστεί εδώ. Παρολαυτά παραθέτει το άρθρο ως άποψη ενός διαλεκτικού υλιστή! Δούρειος Ίππος ίσως.